POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło ADWERSARSKI drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło ADWERSJA
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 22.10.2014
ADWERSARZ rzecz. m
Słowniki: SXVI, Kn, L (bez cyt.), SWil, SW, SJP notują
Słowniki: SStp, T III nie notują
Formy gramatyczne:
M.adwersarz
D.adwersarza
C.adwersarzowi
B.adwersarza
N.adwersarzem
Ms.adwersarzu
M.adwersarze
D.adwersarzów
C.adwersarzom
B.adwersarzów || adwersarze
N.adwersarzami
Etymologia:
łac. adversarius
1. »nieprzyjaciel, wróg; głównie w starciu zbrojnym«:
2. »przeciwnik, oponent w sporze, zatargu, w sprawie sądowej«:
3. »przeciwnik, wróg w kwestiach duchowych, moralnych«:
przen. przenośnie:
  • – Trzech wnętrznych adwersarzow [bojaźń bożą, prawo zakonne i miłość do Betsabe] cieszko mu [Dawidowi] potopić Ni sprzedać, ni święconą wodą, można skropić. DrużZbiór 96
Patrz *ADWERSANT.
Autorki: DL, KS
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)