POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BŁAHY drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BŁAMK
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 03.09.2009
BŁAM rzecz. m
Warianty fonetyczne: BŁAM, *BLAM, *BŁOM
Słowniki: SStp, SXVI (błan), Kn, T III, L, SWil, SW, SJP notują
Formy gramatyczne:
M.błam
D.blama || błoma
błamu
B.błam
Etymologia:
niem. Flamme 'kawał skóry'
»określonej miary sztuka futra z całego zwierzęcia, zwykle składana we dwie poły«:
przys. przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa:
przys.
przen. przenośnie:
  • – Siedzisz, gdzieś się urodzieł, áni cię wiátr wywiał, Nie dziw: żeś też z lisem swym, w iámie opárszywiał W błam, do futrá, nie uydziesz? wiesz co tákiem robią? Ze psiemi ie skorámi, ná irchę oskrobią. PotPocz 107
Autor: WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)