POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło KOCIĘ drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło KOCIOŁEK
ZALĄŻEK ARTYKUŁU HASŁOWEGO
Data ostatniej modyfikacji: 23.08.2011
KOCIOŁ rzecz. m
Warianty fonetyczne: KOCIOŁ, KOCIEŁ

Najwcześniejsze poświadczenie: 1632
Formy gramatyczne:
M.kocioł
Ms.kotle
B.uż. nosob.kotły
1. »instrument muzyczny półkolisty, miedziany bęben obciągnięty skórą, w którą uderza się pałkami, używany w wojsku, a także podczas uroczystości«:
2. »duże naczynie do gotowania«:
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. [Kocioł] chmielowy:
troj. kocioł do chmielu:
Związki wyrazowe nieprzyporządkowane do znaczeń
przys. przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa:
przys. od przysł.: Przyganiał kocioł garncowi, a sam smoli.
  • (wariant I):
    ~ Tak kocioł garcowi Przygania i dojmuje, balbierz – balbierzowi. ŻałRokLub 159.
  • (wariant II):
    ~ [...] życzyłbym, żeby kocieł gárcowi w tey mierze nie przygániał, gdy obay smolą. BystrzPol M br.
przys.
  • Kocioł gárncowi przygania. KnAd 1031.
Autor: WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)