POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło DESPERACYJA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło DESPERUJĄCY
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 02.03.2016
DESPEROWAĆ czas. ndk
Słowniki: T III, L, SWil, SJP notują
Słowniki: SStp (?), SXVI (?), Kn, SW (?) nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1656-1688
Formy gramatyczne:
desperować
lp1. os.desperuję
Etymologia:
łac. desperare
»tracić nadzieję; rozpaczać«:

DESPERUJĄCY
im. przym. czyn.
Formy gramatyczne:
lpst. równyM.mdesperujący
lmst. równyB.mosdesperujących
»rozpaczający«:
  • – Tak własnie z Cesarzem się działo kiedy iuz z Hukany y desperuiący w [sz]częsciu niemogł Swoiey Salwowac Stolice. PasPam 276.

*DESPERUJĄCY
w funkcji rzeczownika
Formy gramatyczne:
»ten, kto rozpacza«:
  • Oppositio Radio [przeciwnym promieniem] gdy Pannę przechodzi Przecię Desperuiących cozkolwiek ochłodzi. PasPam 272.
Autor: SPas
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)