POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło CHRZEŚCIJAŃSTWO drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło CHUDAK
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 23.10.2014
CHRZAN rzecz. m
Warianty fonetyczne: CHRZAN || CHRZON, KRZON
Słowniki: SStp (chrzan), SXVI (chrzan), Kn (chrzan), T III (chrzan), L (chrzan; XVI-XVIII), SWil (chrzan), SW (chrzan), SJP (chrzan) notują
Formy gramatyczne:
M.chrzan || krzon
D.chrzanu
B.chrzon
N.chrzanem
Ms.chrzanie
»roślina jadalna i lecznicza; przyprawa z korzenia tej rośliny«:
przys. przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa:
przys.
  • (wariant I):
    Dobry chrzan z miodem/ miod sam. KnAd 1025.
  • (wariant II):
    Chrzan z miodem dobry/ á miod sam. KnAd 70.
przys.
  • Słodkiś iáko chrzan. KnAd 1050.
przen. przenośnie:
  • – Dobrą sobie nasi kolligaci obrali Sortem [cząstkę] jak owe z Cymentem y słotkiemi kondymentami dobrze zaprawną Portionem [część] Nam zas Cos z Chrzanęm czy do ostrego pieprzu zostawili. PasPam 278v
Autorka: MBM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)