POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BEDNARCZYK drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BEDNARSKI
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 09.01.2010
BEDNARKA rzecz. ż
Słowniki: SStp, SXVI, L (bez cyt.), SWil, SW, SJP notują
Słowniki: Kn, T III nie notują
Formy gramatyczne:
M.bednarka
D.bednarki
B.bednarkę
1. »żona bednarza albo kobieta trudniąca się bednarstwem; może także nazwisko kobiety«:
2. »wyrabianie naczyń klepkowych, obręczowych, rzemiosło bednarza«
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. bednarkę robić:
  • ~ Strus, zeby bednarki nie robił, podymuie sie dawac zło. 4. KsKasUl I, 396.

*BEDNARKA
Formy gramatyczne:
nazwa geograficzna »nazwa miejscowości«:
  • – Na skargę i affektacyją Jacka z Bednarki przeciwko Iwana Kowejki z Lesczyn, o dług pewny sprawiedliwości żądającego, takowy dekret: Że Jacko przedtym przestał był na rękojmie, Iwanie Grembale z Jaśkowej, który mu iśca stawił i do więzienia dał; który póty w więzieniu będzie, aże się usprawiedliwi przerzeczonemu Jackowi z Bednarki. KsKlim 151.
Autorzy: WM, WG
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)