POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło DOBROĆ drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło DOBRODZIEJKA
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 22.05.2010
DOBRODZIEJ rzecz. m
Słowniki: SStp, Kn, T III, L, SWil, SJP notują
Słowniki: SXVI (?), SW (?) nie notują
Formy gramatyczne:
M.dobrodziej
D.dobrodzieja
W.dobrodzieju
1. »tytuł grzecznościowy, używany w stosunku do osób specjalnie szanowanych«:
2. »człowiek wyświadczający komu łaski, czyniący dobrze, dobroczyńca«:
Związki wyrazowe nieprzyporządkowane do znaczeń
przys. przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa:
przys.
  • Dziédzicowi płáczącemu śmierci dobrodziéiá bogátego/ nié wierz. KnAd 225.
Autor: SPas
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)