POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BIEGUNKA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BIEL
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 25.09.2014
*BEG rzecz. m
Warianty fonetyczne: *BEG, BEJ, *BIEJ
Słowniki: SXVI (beg, bek, bej, berg; hasło kanoniczne), SWil (beg), SW (beg, beh, bej, bek), SJP (beg, bej) notują
Słowniki: SStp, Kn, T III, L nie notują
Formy gramatyczne:
M.bej
B.bega || beja
N.bejem
M.bedzy || begi || bejowie
D.begów || bejów
B.begi || beje || biejów
N.bejami
Etymologia:
tur. beg
1. »tytuł nadawany cywilnym i wojskowym wyższym urzędnikom w imperium tureckim«:
2. indyw. »o wojskowym wyższym urzędniku w Polsce«:
Autor: WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)