POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło AKORDATA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło AKORDOWAĆ SIĘ
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 15.03.2011
AKORDOWAĆ czas. dk/ndk
Słowniki: L (bez cyt.), SWil (w in. zn.), SW notują
Słowniki: SStp, SXVI, Kn, T III, SJP nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1641-1653
Formy gramatyczne:
akordować
lp3. os.akorduje
lpn3. os.akordowało
lmmos3. os.akordowali
akordowano
Etymologia:
śr. łac. accordare 'przyznawać, dawać co komu'
1. »zawrzeć/zawierać ugodę, rozejm; (s)kończyć walkę; (s)kapitulować«:
Rekcja: co; z kim
2. »zgodzić/zgadzać się na co, pozwolić/pozwalać na co, przyrzec/przyrzekać co«:
Rekcja: kogo, co || bezok.; komu

AKORDOWANY
im. przym. bier.
Formy gramatyczne:
lpM.żakordowana
»obiecany, przyrzeczony«:
  • – Krol Hiszpański insistit, ażeby ante omnia investitura Krolestw Sycyliyskich, Infantowi Don Carlos przez Oyca S. była akkordowana. MerkHist 88.
Patrz *Akordować się, akord.
Autorka: TS
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)