POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło ALIANCYJA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło ALIANSA
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 13.12.2011
ALIANS rzecz. m
Słowniki: T III (alians), L (alians; XVIII), SWil (aljans), SW (aljans), SJP (alians) notują
Słowniki: SStp, SXVI, Kn nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1746
Formy gramatyczne:
M.alians
N.aliansem
B.alianse
Etymologia:
fr. alliance
»umowa miedzy państwami, mężami stanu w celu wzajemnej pomocy wojskowej, politycznej, przymierze, sojusz, porozumienie; połączenie, zjednoczenie«:
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. z kim uczynić alianse:
  • ~ Kray ich osiadły były dwá Národy, Rossi albo Roxi y Alani, ktore oba ták ścisłe z sobą uczyniły allianse, że się wráz názwali ROXOLANOS. ChmielAteny II 423.
fraz. związki frazeologiczne:
fraz. z kim zabrać alianse: »sprzymierzyć się z kim«
  • ~ Zniemi [Saracenami] zábrawszy Alianse, Grekow precz wyrugowáli [Egipcjanie], ich Wodza Kalifę sobie obráli za Krola. ChmielAteny II 727.
Patrz ALIANCYJA, ALIANSA.
Autorka: BR-K
wyświetl dyskusję na temat hasła (1 wiadomości)