POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BRYKOLA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BRYLANTNIK
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 05.01.2009
BRYLANT rzecz. m
Warianty fonetyczne: BRYLANT, *BRYLIANT, BRELANT
Słowniki: T III, L (XVIII), SWil, SW, SJP notują
Słowniki: SStp, SXVI, Kn nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1638
Formy gramatyczne:
M.brelant || brylant
D.brylantów || bryliantów
B.brylanty
N.bryliantami
Etymologia:
fr. brillant
»diament oszlifowany zwykle w formie ściętych stożków o wspólnej podstawie, odznaczający się silnym blaskiem i żywą grą barw«:
Autorzy: DL, WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)