POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BUCIĆ SIĘ drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BUCZEĆ
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 04.09.2007
BUCIEŃ rzecz. m
Warianty fonetyczne: BUCIEŃ, BUCIEN, *BUCIŃ
Słowniki: SXVI, Kn, T III, L (XVII bez cyt.), SWil (w in. zn.), SW (w in. zn.) notują
Słowniki: SStp, SJP nie notują
Formy gramatyczne:
M.bucień || bucien
D.bucinia
»roślina jadalna z rodziny baldaszkowatych, znana w Syrii i Azji Mniejszej, woszczyca; Malabaila Sekakul Russ.«:
Autor: WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)