POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło AMELKA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło AMERNIA
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 10.01.2012
AMEN wyk.
Słowniki: SXVI, T III, L (XVI-XVIII), SWil, SW, SJP notują
Słowniki: SStp, Kn nie notują
Etymologia:
hebr. amen
1. »uroczyste zakończenie modlitwy lub wezwania do Boga, uroczyste wyrażenie zgody, potwierdzenia, lub życzenia, aby coś się stało«:
2. »przen. koniec«:
przys. przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa:
przys.
  • (wariant I):
    – Vulgo dicitur. Nie iusz amen. i[dem] nondum est finis. KnAd 8.
  • (wariant II):
    – Choc sie tez wyłomiesz raz drugi nie iuz to Po sprawie trudno masz rzec wygrałem nie Amen Ani koniec niewoli iescze wniey zostawasz. OpalKSat 8.
Autor: WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)