POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło CHODZĄCY drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło CHODZENIE
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 17.12.2014
CHODZIA rzecz. m
Warianty fonetyczne: CHODZIA, *CHODZDZIA, HODZIA
Słowniki: SWil (pod: chodzia, hodzia), SW (hodzia, chodzia, hodżapod: hodzia, hodża) notują
Słowniki: SStp, SXVI, Kn, T III, L, SJP nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1610-1625
Formy gramatyczne:
M.chodzia || hodzia
B.chodzię
M.chodzie
C.chodzdziom
Etymologia:
tur. chodża 'starzec, pan, mistrz', z pers.
relig. »w Imperium Osmańskim: nauczyciel, duchowny muzułmański«:
Autorzy: MBM, WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)