POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło ALAPUTRYNOWY drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło ALARMOWAĆ
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 22.04.2014
ALARMrzecz m, ALARMOrzecz n, *ALARMArzecz ż
Słowniki: SWil (alarm), SW (alarm), SJP (alarm) notują
Słowniki: SStp, SXVI, Kn, T III, L nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1644-1660
Formy gramatyczne:
M.alarm
alarmo
B.alarm
alarmę
alarmo
Ms.alarmie
Etymologia:
wł. all`arme
fr. alarme
1. »znak, sygnał; dźwięk trąb wojennych, wzywający do walki«:
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. bić alarmo:
  • ~ Nieba kołowroty na horyzont nasz patrzają życzliwe, Wszędzie na wojnę dodają ochoty, Bijąc allarmo w puzany krzykliwe. KochWiedTur 6-7.
troj. przen. alarmę uderzyć:
  • ~ Kiedy alarmę w trąby swe uderzę, Zda się, że górna miece gromy strona, Ale się strzały nie bój ni piorona Bo tam nie biję nigdy, kędy zmierzę. MorszAUtwKuk 194.
przen. przenośnie:
  • – Gdzie się obrocę, Bog mię dzwignie wszędy Pomniąc ná moiey niewinnosci wzory Lepiey w tym złote usłuży alarmo Bo ia affektow tych [Putyfary] niechcę y darmo. ChrośJóz 48 dr
2. »zamieszanie, podniecenie na wieść o niebezpieczeństwie, popłoch«:
Patrz *LARMA, LARMO, *larm.
Autorki: TS, KS
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)