POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło AMUNICJA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło ANA
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 18.10.2012
AMUNICYJA rzecz. ż
Warianty fonetyczne: AMUNICYJA, AMONICYJA
Słowniki: T III, L (XVIII), SWil, SW, SJP notują
Słowniki: SStp, SXVI, Kn nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1638
Formy gramatyczne:
M.amunicyja
D.amunicyi || amonicyi
B.amunicyją || amonicyją || amunicyję
N.amunicyją
Ms.amunicyi
D.amunicyj
B.amunicyje || amonicyje
N.amunicyjami
Etymologia:
śr. łac. admunitio
»wyposażenie bojowe żołnierzy, broń, pociski, proch itp.«:
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. amunicyja wojenna || amunicyje wojskowe:
przen. przenośnie:
  • – Drugi/ trąciwszy proch y amunicyą/ ktorey y w Weneckich Cekauzach nie dostanie/ na Opera externa albo nie potrzebne kakiety [!] y w Ausęnwerkach wystrzelawszy się/ na fortece nie ma z czym. GorzWol 91
Patrz MUNICYJA.
Autorka: KS
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)