POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło ANA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło ANACH
Data ostatniej modyfikacji: 30.09.2014
ANABAPTYSTA rzecz. m
Słowniki: SXVI, L (bez cyt.), SWil, SW, SJP notują
Słowniki: SStp, Kn, T III nie notują
Formy gramatyczne:
M.anabaptysta
N.anabaptystą
M.anabaptystowie
D.anabaptystów
C.anabaptystom
N.anabaptystami
Etymologia:
śr. łac. anabaptista, z gr.
»wyznawca anabaptyzmu, odłamu reformacji, postulującego m.in. chrzest dorosłych«:
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. sekta anabaptystów (sz. zm.):
  • – Drugá [herezja] MENNONISTOW, ktorzy są sekty Anabaptistow, ná rozne Sekty y imiona podzielonych. Autor tey Sekty iest Menno, nie iáki we Frizyi, Syn Szymona Pásterzá vulgò Predikántá. ChmielAteny I 790.
  • – Jezeliby od Klarystow do Kontrybulatow chciáł się kto przenieść, mutando Religionem musi się chrzcić de novo, y to to iest Anabáptystow Sekta. ChmielAteny I 791.
Autorzy: BR-K, WG
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)