POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło AWANSOWANY drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło AWANTAŻA
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 30.09.2010
AWANTAŻ rzecz. m
Warianty fonetyczne: AWANTAŻ, AWANTADŹ
Słowniki: L (XVIII), SWil, SW, SJP notują
Słowniki: SStp, SXVI, Kn, T III nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1661
Formy gramatyczne:
M.awantaż
D.awantażu
B.awantaż
N.awantażem
Ms.awantażu
M.awantaże
D.awantażów
B.awantaże || awantadzi
Etymologia:
fr. avantage
1. »zysk, korzyść, pożytek«:
2. »pomyślny obrót rzeczy; sukces, zwycięstwo; korzyść, przywilej«:
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. awantaż odebrać (sz. zm.):
  • – [...] P. Zagwoyski [...] forti manu uderzył na pomienioną Partyą, y nieiaki imprezy swoiey odebrał awantaż. GazPol 1735/39, 2 nlb..
  • – Nie tylko Partya malkontentow codziennie się augmentnie, ale też iuż znaczny awantaż odebrali nad Woyskami nowego szacha. MerkHist I, 53.
troj. mieć awantaż:
Patrz *awantaża.
Autorka: DL
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)