POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BURZĄCY SIĘ drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BURZENIE SIĘ
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 22.04.2013
BURZENIE rzecz. n
Słowniki: SStp (w in. zn.), SXVI, Kn, T III, SWil, SW, SJP notują
Słownik L nie notuje
Formy gramatyczne:
M.burzenie
D.burzenia
B.burzenie
Ms.burzeniu
M.burzenia
1. »obracanie w ruinę, niszczenie, pustoszenie czego«:
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. działo do burzenia:
2. »kotłowanie się, przelewanie się, gwałtowne falowanie, pulsowanie, tętnienie; przypływ i odpływ morza«:
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. morskie burzenia || morskie burzenie:
  • – Wzbieránie i opadánie/ v. Morskie burzęnie. Kn 1346.
  • – Przychodzęnie morskie/ v. Morskie burzęnie/ przychodzęnie. Kn 869.
  • Morskie burzenia/ Aestus maris. Wirimas mariu. SzyrDict 179.
  • MARE'E (Flus et reflus de la mer) AEstus [...] MORSKIE burzenie podnoszenie y opadanie przychodzenie y odchodzenie wody ná morzu. DanKolaDyk II, 236.
  • REFLUS (Retour des eaux de l'ocean. [...] MORSKIE burzenie przybywanie y opadanie wody. DanKolaDyk II, 423.
3. »fermentowanie, musowanie«:
4. »buntowanie, podżeganie, czynienie kogo niespokojnym«:
Autor: WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)