POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BRYKA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BRYKAJĄCY
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 25.02.2016
BRYKAĆ czas. ndk
Słowniki: SXVI, Kn, T III, L (XVI-XVIII), SWil, SW, SJP notują
Słownik SStp nie notuje
Formy gramatyczne:
brykać
lp1. os.brykam
2. os.brykasz
3. os.bryka
lm1. os.brykamy
3. os.brykają
lpm1. os.brykałem
lmmos2. os.-ście brykali
lpzneut3. os.brykać będzie
lp2. os.brykaj
lpm2. os.byś brykał
3. os.by brykał
1. »o człowieku lub zwierzęciu, szczególnie o koniu: dokazywać, wierzgać; parskać, prychać, charczeć«:
2. przen. »przekraczać, nakazy, ograniczenia, buntować się, odmawiać posłuszeństwa, swawolić, hulać; stawiać się komu zuchwale, sprzeciwiać się, odpowiadać komu«:
Rekcja: komu, przeciw komu, w czym, przed kim, bez rekcji
3. »ganić kogo; poskramiać, upokarzać kogo, pastwić się nad kim«:
Rekcja: nad kim, bez rekcji

*BRYKAJĄCY
im. przym. czyn.
Formy gramatyczne:
lpst. równyB.nbrykające
przen.
  • – Stánąłem ná głębokiey pustyni [...] worem odziane moie członki znędznione áż do postráchu były y spálona skorá ná ksztáłt murzyná się cieniáłá, brykáiące ciáło tygodniowym postom podbiiáłem. TylkStrom 76-77.
Autorka: DL
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)