POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BĘKARCI drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BĘKART
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 12.04.2010
BĘKARSTWO rzecz. n
Warianty fonetyczne: BĘKARSTWO, BĘKARCTWO
Słowniki: L (XVIII w.), SWil, SW, SJP notują
Słowniki: SStp, SXVI, Kn, T III nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1626-1639
Formy gramatyczne:
M.bękarstwo
B.bękarstwo
Ms.bękarctwie
»pochodzenie z nieprawego łoża, złe urodzenie«:
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. zadać bękarstwo: »zarzucić komu złe pochodzenie«
  • ~ A ktoby zadał bękarstwo albo ktora czarostwo, kurestwo etc., a nie dowiodłaby tego [...] takowa podpada winy szpitalowi zł. 2. OrdPoznKutrz 271.
  • ~ Karol IV. Cesarz w dyskursie zadał Królowi Węgierskiemu bękarstwo. ŁubHist 44.
Autor: PK
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)