POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło ARMONIJA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło ARMOWAĆ SIĘ
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 16.02.2016
ARMOWAĆ czas. ndk
Słowniki: SXVI, L (bez cyt.), SWil, SW notują
Słowniki: SStp, Kn, T III, SJP nie notują
Formy gramatyczne:
armować
lp3. os.armuje
lm2. os.armujecie
lpm3. os.armował
n3. os.armowało
lm2. os.armujcie
armując
Etymologia:
z łac. armare
»przygotowywać do wojny, bitwy, zbroić«:
Rekcja: kogo, co; czym
przen. przenośnie:
  • ~ Zginąłes Elizarze gdzie cie przydzie szukac Abys cnotę porzucił myslemy wyfukac Ono widzis iak czię przeciwna armuie przeciw grzechu mysl smierci trunnę ci ratuie. KodKon 144
  • ~ To samo [sława] armowało Herculem [...] na Hidry, Centaury, na Giganty, na Tytany. PisMów II 71
  • ~ Wszytkie te tu stworzenia/ swoim procz rządzone Przyrodzonym rozumem: nie raz zakrwawione Ostrząc zeby/ y grzbiety armuiąc straszliwe Na się wzaiem [dopomogą mi]. TwarSPas 107

*ARMOWANY
im. przym. bier.
Formy gramatyczne:
lpodmiana złożonaN.marmowanym
lmodmiana złożonaM.nmosarmowane
D.armowanych
»przygotowywany do wojny, zbrojony«:
  • – Y te [moździerze] są bárzo potrzebne, bo ponieważ ták rychtowáne bywáią, że ogniste przypráwy zgory nádoł iák deszcz spuszczáią, może z nich, lubo zdáleká, lubo zbliská, lub w wykopách, lub też w polu, kiedy nieprzyiaciel Przerwę uczyniwszy szturmowáć chce, wielkimi granatámi, ktore muszkietowemi ładunkámi, y inszym nieugászonym ogniem zewsząd ármowáne są, strzelá, rychtuiąc ie tám gdzie nawietsza kupá ludzi: ktore nie tylko stráchu, ále też yszkody wielkiey nábáwią. UffDekArch 62.
Autor: WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)