POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BUNTOWAĆ drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BUNTOWANIE
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 24.02.2016
BUNTOWAĆ SIĘ czas. ndk
Warianty fonetyczne: BUNTOWAĆ SIĘ, *BONTOWAĆ SIĘ
Słowniki: SXVI, Kn, T III, L (bez cyt.), SWil, SW, SJP notują
Słownik SStp nie notuje
Formy gramatyczne:
buntować się
lp1. os.buntuję się
3. os.buntuje się
lm3. os.buntują się
lmmos3. os.się bontowali
nmos3. os.się buntowały
lm2. os.buntujcie się
lmmos3. os.by się buntowali
nmos3. os.by się buntowały
»burzyć się, protestować, stawiać opór, organizować spiski przeciw komu czemu«:
Rekcja: na kogo, przeciw komu, za kogo, bezok., iż, bez rekcji

*BUNTUJĄCY SIĘ
im. przym. czyn.
Formy gramatyczne:
lmst. równyC.się buntującym
B.mosbuntujących się
»stawiać opór, organizować spiski przeciw komu czemu«:
  • – Hetmani [...] część także Woyska Kommenderowali w Ukrainę na buntuiących się Kozaków. OtwEDzieje 80. OtwEDziejeCzech 80.
Autor: WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)