POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BESTWIĄCY drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BESTWIĆ SIĘ
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 22.02.2016
BESTWIĆ czas. ndk
Słowniki: Kn, T III, L (XVII), SWil, SW, SJP notują
Słowniki: SStp, SXVI nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1621-1643
Formy gramatyczne:
bestwić
lp1. os.bestwię
3. os.bestwi
lpż3. os.by bestwieła
1. »doprowadzać do wściekłości, jątrzyć, podżegać, szczuć«:
Rekcja: kogo, co, przeciw komu
przen. przenośnie:
  • ~ Ma bydź [igiełka tablicy mierniczej] mosiężna nie żelázna, áby nie bestwieła igiełki magnesowey. SolGeom II 102
2. »wywoływać pożądanie«:
Rekcja: kogo; bez rekcji
3. »odstraszać, przestraszać, płoszyć«:
Rekcja: kogo
4. przen. »wbijać w dumę, pychę«:
Rekcja: kogo co

*BESTWIĄCY
im. przym. czyn.
Formy gramatyczne:
lmst. równyB.mosbestwiące
Autorzy: DL, WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)