POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BANDURZYSTA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BANDYT
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 23.04.2013
BANDYCYJA rzecz. ż
Słowniki: Kn, T III, L (bez cyt.), SWil, SW notują
Słowniki: SStp, SXVI, SJP nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1623
Formy gramatyczne:
M.bandycyja
B.bandycyje
»kara wyjęcia spod prawa: utraty czci, praw cywilnych i politycznych, uprawniająca każdego do bezkarnego zabicia skazanego, a więc powodująca konieczność opuszczenia przez niego kraju; kara wygnania czasowa lub wieczysta za określone przestępstwa; banicja«:
przen. przenośnie:
  • – Złe nowiny grzesznik o sobie puścił: słycháć o nim iż odstąpił od Páná Bogá [...] Te nowiny rozsiano o grzeszniku/ dla ktorych imię iego sromotne/ áż grozá słyszeć o nim: czci odsądzenie tákie/ przechodzi wszytkie bándycye nasromotnieysze. BirkNiedz 55
Autor: Red.
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)