POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło DZIEDZICZKA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło DZIEDZINIEC
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 12.07.2008
DZIEDZICZNY przym.
Słowniki: SStp (indeks), SXVI, Kn, L, SWil, SW, SJP notują
Słownik T III (?) nie notuje
Formy gramatyczne:
lpM.mdziedziczny
B.żdziedziczną
N.żdziedziczną
lmD.dziedzicznych
1. »dziedzicznie coś posiadający albo kimś będący, dziedziczący«:
2. »otrzymany po przodkach, odziedziczony«:
Związki wyrazowe nieprzyporządkowane do znaczeń
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. chłop dziedziczny (sz. zm.):
  • – Wyprawiłem Żyda [...] dla wypytania sie w Kalwarij y tam daley in Circumferentia wyszłych Dziedzicznych Chłopow zDobr moich. SapADiar 20.
  • – Tegoz [dnia] pisałem do IP. Bułcharyna Dzierzawcy Czeszeykowskiego Vpraszaiąc aby Ziskał Chłopow tamecznych Dziedzicznych kturzy pod roznemi Osiadłosć swoię przyieli. SapADiar 9.
Autor: SPas
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)