POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło SZAMPIERZ drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło SZANDY
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 05.03.2008
SANDAŁ rzecz. m
Warianty fonetyczne: SANDAŁ, SZANDAŁ
Słowniki: SStp, L, SWil, SW, SJP notują
Słowniki: SXVI (?), Kn, T III nie notują
Formy gramatyczne:
M.sandał
D.szandału || sandału
N.sandałem
D.sandałów
B.sandały
N.sandałami
Etymologia:
łac. sandalium, z gr. sándalon
1. zwykle w lm. »rodzaj lekkiego obuwia, mającego zamiast przyszwy rzemyki, paski ze skóry lub materiału; trepek«:
2. bot. »inaczej sandałowiec; Santalum, drzewo lub krzew z rodziny sandałowatych (santalaceae), o liściach skórzastych, wiecznie zielonych; jeden z gatunków dostarcza cennego, białożółtego drewna o pięknym zapachu, używanego do wyrobu ozdobnych sprzętów stolarskich, do produkcji olejku sandałowego i kadzideł; rośnie w Indiach wschodnich i Australii.«:
Autorka: WW
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)