POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BŁOM drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BŁONECZKA
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 15.07.2008
BŁONA rzecz. ż
Warianty fonetyczne: BŁONA, BŁÓNA
Słowniki notują
Formy gramatyczne:
M.błona || błóna
D.błony || błóny
B.błonę
M.błony || błóny
D.błon
B.błony
N.błonami
1. »w organizmach żywych: tkanka dzieląca, łącząca lub okrywająca poszczególne narządy, otoczka, osłonka«:
przen. przenośnie:
  • – TWárde bronią Zapory/ Do lubey wniść komory Kędy skarb iest schowány Nieoszácowány [...] Iuż y pod przyciesz spodem/ Chcę podleść trudnym chodem Lub wyłupawszy błony Wniść niepostrzeżony. KochProżnLir 195
2. »powłoka, otoczka, osłonka wytworzona naturalnie na powierzchni czego«:
3. »szyba w oknie, wykonana z błony zwierzęcej bądź ze szkła«:
Autor: WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)