POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło APELLESOWY drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło APENDYK
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 16.02.2016
APELOWAĆ czas. ndk
Słowniki: SXVI, Kn, T III, L (XVI), SWil, SW, SJP notują
Słownik SStp nie notuje
Formy gramatyczne:
apelować
lp1. os.apeluję
3. os.apeluje
lm3. os.apelują
lpm1. os.-m apelował
3. os.apelował
ż3. os.apelowała
lmmos3. os.apelowali
apelowawszy
apelowano
Etymologia:
łac. appellare
1. prawn. »odwoływać się do sądu wyższej instancji, władzy o zmianę wyraku, decyzji, wnosić apelację«:
Rekcja: do (od) kogo, czego; co
przen. przenośnie:
  • ~ Nie apeluję, bo twe wszytkie słowa Pokorna bierze za dekreta głowa. MorszAUtwKuk 21
  • ~ Ale iusz decret przyszedł wiecznego wyroku Od ktorego nie wolno Apellować kroku. PotWoj 152
2. »zwracać się z prośbą, wezwaniem«:
Rekcja: do kogo, czego

APELUJĄCY
im. przym. czyn.
Formy gramatyczne:
lpst. równyM.mapelujący
lmst. równyB.nmosapelujące
Autorka: KS
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)