POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BAĆ SIĘ drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BADAĆ
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 01.10.2010
BADACZ rzecz. m
Słowniki notują
Formy gramatyczne:
M.badacz
N.badaczem
M.badacze
1. »uczony, znawca; poszukiwacz«:
przen. przenośnie:
  • – [Bies] iáko wszelkich komplexyi y nátur stworzonych rzeczy badacz tylą tysięcy lat experyencyą wyuczony Náturalista swoie koniektury poddaie ludziom. BystrzInfAstrol 17 nlb
  • – Tákże dochodzi [mowa Boska] duchá táiemney wnętrzności, Y bádáczem iest myśli, y serca skrytości. DamKuligKról 65
  • – Tobie samemu myśli serca mego Nie są zakryte, Boże mój, którego Ręki czyn jestem, tyś jest sam badaczem, Tyś sam najskrytszych rad moich tłumaczem. MorszZEmbWyb 327-328
2. »śledczy; szpieg, agent«:
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. szpieg i badacz (sz. zm.):
  • – Pierwszy Petrus Covillanius od Janá II. Krola Lusitańskiego umyślnie po to wysłany Badacz y szpieg, aby się o tym Popie, Janie náleżycie wywiedział. ChmielAteny I II, 635.
  • Spiegowiescie wy y badacze Kraiu [Józef do braci]. ChrośJóz L2v.
Autor: PK
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)