POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło SZERMIERSTWO drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło SZEROKI
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 26.03.2014
SZERMIERZ rzecz. m
Warianty fonetyczne: SERMIERZ, SZELMIERZ, SZERMIERZ, SZERMIRZ, SZYRMIERZ
Słowniki: SStp (szermierz, szyrmierz), Kn, T III, L, SWil, SW, SJP notują
Słownik SXVI (jeszcze nie wydany) nie notuje
Formy gramatyczne:
M.szermierz || szelmierz || sermierz
C.szermierzowi
B.uż. żyw.szermierza
N.szermierzem
M.uż. (n)osob.szermirze || szyrmierze || szermierze
D.szermierzów
C.szermierzom
B.uż. osob.szermierzów
uż. nosob.szermierze
Etymologia:
czes. šermiř, z z niem. schirmen
1. »człowiek biegły we władaniu bronią sieczną«:
przys. przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa:
przys.
  • – Po uięciu broni, szermierzá poznáć. FredPrzysł D1v.
przys.
  • – Co szydłem zárobisz to szermierzom wydaiész. KnAd 309.
przen. przenośnie:
  • – [...] chytrością dawnych zdrad czartow oszukány, Jáko niebiegły Szermierz legę przekonány DamKuligKról 287
2. »człowiek walczący publicznie dla przyjemności innych, też: zapaśnik, gladiator«:
3. »stronnik, pomocnik w walce, zabójca«:
1 lub 2:
Autor:
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)