POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BRLOK drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BROCH
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 03.02.2015
BRNĄĆ czas. ndk
Słowniki: SXVI, Kn, T III, L (XVI-XVIII), SWil, SW, SJP notują
Słownik SStp nie notuje
Formy gramatyczne:
brnąć
lp1. os.brnę
2. os.brniesz
3. os.brnie
lm3. os.brną
lpm1. os.brnąłem
2. os.brnąłeś
lp2. os.brni
brnąc
1. »iść, poruszać się z trudem przez co, szczególnie wodę, błoto, teren bagnisty, grząski, brodzić«:
Rekcja: na czym, przez co, w co, za czym, bez rekcji
przen. przenośnie:
  • ~ Promień oka twego Miecz jest serca mego; Warga rubinowa, Mowa z ust cukrowa Brnie w serce strapione, Miłością zranione. MorszAUtwKuk 254
  • ~ Nieday mi brnąć zá wolą ciáłá mego, ále Náucz mie pełnić wolą twą ku wieczney chwale. DamKuligKról 157
2. przen. »robić co ciągle, z uporem, zapędzać się w co«:
Rekcja: w co, w czym
Autor: WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)