POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BARŁOŻYSKO drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BARMA
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 05.11.2011
BARŁÓG rzecz. m
Słowniki notują
Formy gramatyczne:
M.barłóg
D.barłogu
N.barłogiem
Ms.barłogu
M.barłogi
D.barłogów
N.barłogami
Ms.barłogach
1. »legowisko zwierzęcia; niechlujne brudne a. biedne posłanie człowieka«:
2. »resztki słomy, zgniła mierzwa, odchody«:
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. barłóg i gnój (sz. zm.):
  • – Prosię dwu Niedzielne/ nie w barłogu y gnoiu/ ale na ochędożnym mieyscu bawiące się iest zdrowe/ y choremu go zażyć nie zawadzi chociaż iuż ziarna zażywa. HercBan 30.
  • – Sień około zła, aż gnojem dziury polepiono i barłogiem pozatykano. InwKal I 102-103.
  • – Pójdźmy do ochędostwa. Ale ach! spuchnąć wszędzie od smrodu potrzeba. Bramy – barłogi i gnoje, ulice – psy zdechłe i ścierwy, podsienia – parowy i doły. MałpaCzłow 202.
3. przen. »stan lenistwa, gnuśności, upadku moralnego«:
Autor: PK
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)