POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło BĄCZEĆ drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło BĄK
Data ostatniej modyfikacji: 23.08.2014
BĄCZEK rzecz. m
Słowniki: T III, L (XVIII), SWil, SW, SJP notują
Słowniki: SStp, SXVI, Kn nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1638
Formy gramatyczne:
M.bączek
D.bączka
B.bączek
B.bączki
1. muz. »element prostego dętego instrumentu, który składa się z kilku połączonych drewnianych piszczałek różnej wielkości«:
2. wojsk. »część strzelby (o kształcie obrączki, rurki) służąca do umocowania stempla, czyli pręta służącego do przybijania naboju, czyszczenia lufy«:
Autorka: DA
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)