POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło CHAŁUPNICA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło CHAŁUPNICZKA
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 14.07.2008
CHAŁUPNICZY przym.
Warianty fonetyczne: CHAŁUPNICZY, *CHAŁUPNICY
Słowniki: L (XVII-XVIII), SWil, SW, SJP notują
Słowniki: SStp, SXVI, Kn, T III nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1626-1639
Formy gramatyczne:
lpM.mchałupniczy
żchałupnicza
N.żchałupniczą
Ms.żchałupnicy
lmD.chałupniczych
B.nmoschałupnicze
»należący do chałupnika, pochodzący od chałupnika«:
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. chałupnicza chałupa (sz. zm.):
  • – Ci 4 nie mają chałupniczych swoich chałup, tylko mieszkają, gdzie się mogą pomieścić. InwKal I 344.
  • Chałupa chałupnicza. w której mieszka chałupnik Adam, stara, w której okna złe i piec. InwKal I 632.
troj. chałupnicza chata:
troj. [Ogród] chałupniczy:
troj. plac chałupniczy:

*CHAŁUPNICZY
w funkcji rzeczownika
Formy gramatyczne:
»chłop bezrolny, mieszkający stale lub czasowo w chałupie z obejściem i ogrodem, zwykle także zobowiązany do odrabiania pańszczyzny na rzecz pana, chałupnik«:
  • – U pułrolnika chałupa z gruntu zła. Chałupniczych 3, reparacyi potrzebują. InwKal I 581.
Autor: WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)