POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło CHÓRALISTA drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło CHRACHAŁA
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 01.09.2016
CHARKAĆ czas. ndk
Warianty fonetyczne: CHARKAĆ, CHARCHAĆ, *CHRACHAĆ
Słowniki: SXVI (charchać, charkać), Kn (charchać, chrachać), T III (charchać, chrachać), L (charchać, charkać, chrachać; XVI, XVIII ), SWil (charchać, charkać), SW (charchać, charkać, chrachać), SJP (charkać) notują
Słownik SStp nie notuje
Formy gramatyczne:
charkać || charchać
lp1. os.charcham || chracham
3. os.charcha
lm3. os.charchają
lpż3. os.charkała
charkając
1. »głośno wydobywać z gardła jaki płyn (np. flegmę lub krew), spluwać, krztusić się; płukać gardło, poruszając małym językiem«:
Rekcja: czym; bez rekcji
2. »wydawać chrapliwy odgłos, chrząkać, pochrząkiwać«:
Rekcja: bez rekcji
1, 2:

CHARKAJĄCY
im. przym. czyn.
Formy gramatyczne:
lmst. równyC.charkającym

*CHARKAJĄCY m
w funkcji rzeczownika
Formy gramatyczne:
»człowiek głośno wydobywający z gardła jaki płyn (np. krew), plujący, krztuszący się«:
  • – Krwią wrácáiącym/ pluiącym/ ábo charkáiącym/ poł łotá ná ráz prochu z tych zioł [...] piiąc [pomaga]. SyrZiel 1340.
  • – Krwią chárkáiącym proch z Omanowego korzenia sucheg[o] [...] iest ratunkiem. SyrZiel 59.
Autor: WM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)