POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło GEORGIAŃSKI drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło GĘBA
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 06.01.2009
*GEST rzecz. m
Warianty fonetyczne: JEST, GIEST, GEST
Słowniki: SXVI (jest), Kn (jest), T III (giest, gest), SW (giest, jest), SJP (gest) notują
Słowniki: SStp, L (?), SWil (?) nie notują
Formy gramatyczne:
M.jest || gest || giest
M.jesty
jesta
D.jestów
B.jesty
N.giestami || jestami || gestami
Ms.gestach
Etymologia:
łac. gestus
»ruch ciała, najczęściej ruch ręką, towarzyszący mowie lub ją zastępujący«:
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. gesty czynić:
  • ~ Jéstámi nárabiam/ jésty czynię. [...] Gestu vtor: ago gestum: ago gestum humeris [...] Gesticulor [...]. Kn 246.
troj. gestami narabiać: »gestykulować«
  • ~ Jéstámi nárabiam/ jésty czynię. [...] Gestu vtor: ago gestum: ago gestum humeris [...] Gesticulor [...]. Kn 246.
  • ~ giestami narabiać, rękami pląsać. mit den Händen beym Reden fechten. gesticuler; faire des gestes. T III 374.
troj. gestami narabianie: »gestykulacja«
troj. gestami narabiający: »ten, kto bardzo gestykuluje«
  • ~ Jéstámi nárabiáiący/ Gestuosus. Kn 246.
  • ~ giestami narabiaiący. der beym Reden mit den Händen ficht. gesticulateur; qui fait trop de gestes. T III 374.
troj. gest oratorski:
troj. gest krasomówski:
troj. gest wymyślny:
troj. gestów mistrz: »ten, który wykonuje pantomimę, mim«
troj. gestów nauka:
#
Autor: WG
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)