POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło PACHOLCZYSKO drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło PACHOLĘ
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 17.01.2012
PACHOLEC rzecz. m

Najwcześniejsze poświadczenie: 1612
Formy gramatyczne:
M.pacholec
M.uż. osob.pacholcy
»człowiek niższego stanu a. uboższy szlachcic używany do posług, towarzyszący panu również w czasie wojny, sługa; szeregowy żołnierz«:
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. chudy pacholec (sz. zm.):
  • – A choć bysmy ich y zwoiowali niesiła bysmy się na nich pożywili bo chudzi Pacholcy. PasPam 278.
  • Chudzi pácholcy myślić poczęli: [...] Ba i z námi będą nie przelewki, bo ieżeli iuż Pánow poczyna ukracáć, co z nami będzie. KaczListySkrzyd II, 143.
  • – Jeden przynamniey Swoy maiąc do ludzi Dla pokazania się ná politykę Tak tym się nosił iak, pacholcy chudzi Nie stroiąc się w płaszcz, ani w dalmatykę. ChrośJóz III, 131.
Autor: PK
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)