POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło TALENT drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło TALERZ
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 30.09.2008
*TALER rzecz. m
Warianty fonetyczne: *TALER, *TALAR

Najwcześniejsze poświadczenie: 1656-1688
Formy gramatyczne:
D.talara
B.talar
Ms.taleru
M.talery
D.talerów || talarów
B.talary
N.talerami || talarami
Ms.talarach
Etymologia:
niem. Taler
»srebrna moneta będąca w obiegu w Europie od XV w., w Polsce pojawiająca się z nieustabilizowaną wartością od połowy XVI w.«:
troj. ustabilizowane połączenia wyrazowe:
troj. bity taler (sz. zm.): »talar całkowity, w jednej sztuce, w jednej monecie«
  • ~ Dano tedy kozdemu po Taleru bitem w rękę. PasPam 151.
  • ~ Za owę Nowinę dałmu dziesięc bytych talarow na przepicie. PasPam 188.
  • ~ Dostał kupic wołu dobrego za bity talar dwa Marki Dunskie. PasPam 54v.
troj. talar zły: »talar fałszywy, o niepewnej wartości lub zupelnie bezwartościowy«
Autor: SPas
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)