POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło INSTRUMENT drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło INSTYGATOR
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 11.04.2012
INSTYGAROR rzecz. m

Najwcześniejsze poświadczenie: 1621-1629
Formy gramatyczne:
M.instygator
D.instygatora
C.instygatorowi
N.instygatorem
D.instygatorów
N.instygatorami
Etymologia:
łac. instigator
»urzędnik dochodzący krzywd wyrządzonych krajowi, oskarżyciel«:
przen. przenośnie:
  • – Te pracowite ubogich Ziemianinow [plony] y wyssana Substancyia uznasz iakiemić na Sądzie strasznym staną się Instygatorami. PasPam 193
Autorzy: SPas, MBM
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)