POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło TON drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło TONIĄCY
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 31.08.2016
TONĄĆ czas. ndk

Najwcześniejsze poświadczenie: 1656-1688
Formy gramatyczne:
tonąć
lmmos3. os.tonęli
»ginąć przez pogrążenie się w wodzie, topić się«:

TONIĄCY
im. przym. czyn.
Formy gramatyczne:
lmst. równyC.toniącym

*TONIĄCY m
w funkcji rzeczownika
Formy gramatyczne:
»człowiek, który tonie«:
  • – Z miasta ludzie biegną z Sznorami co zwyczaynie ciskaią toniącym wołaią nanas kiwaią rękami niesłyszemi nic. PasPam 67.
  • – Kto przecie Smiały podiezdzaią z barkami ratuią sznory toniącym rzucaią że by się ich chwytać. PasPam 69.
Autor: SPas
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)