POLSKA AKADEMIA NAUK | INSTYTUT JĘZYKA POLSKIEGO
ELEKTRONICZNY SŁOWNIK JĘZYKA POLSKIEGO XVII I XVIII WIEKU
znajdź hasła
wtyczki wyszukiwania dla przeglądarek Firefox i Microsoft Internet Explorer
A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O Ó P R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
sposób prezentacji hasła obszerny zwięzły
poprzednie hasło GŁUCHOŚĆ drukuj obszerny drukuj zwięzły następne hasło GŁUPI
ARTYKUŁ HASŁOWY W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 09.10.2008
GŁUCHY przym.
Słowniki notują
Formy gramatyczne:
lpM.mgłuchy
lmD.głuchych
W.mosgłuszy
1. »pozbawiony możności słyszenia, niesłyszący; źle słyszący«:
2. »słabo słyszalny, niedźwięczny, przytłumiony«:
3. o pomieszczeniu »mający złą akustykę«

GŁUCHY
w funkcji rzeczownika
Formy gramatyczne:
»człowiek pozbawiony zmysłu słuchu«:
  • – O Głuszy! słuchajcie: á wy ślepi! przeźrzycie/ ábyście widzieli. BG Iz 42, 18.
  • Głuchy niechay zembami scisnie kołek u lutni albo u kobzy albo u skrzypiec gdy graią tedy melodią usłyszy choc nie uszyma. GrodzPrzes 122b.
  • – Pod Woyniłowiczem konia zabito y głuchych gwałt na robiono bo owe bliskie pod Armaty podsadzanie Causavit [spowodowało] że ow huk y srogi impet szkodził słuchowi y mnie samemu więcey niż trzy miesiące w głowie szumiało iak w Browarze. PasPam 105v.
Autor: SPas
wyświetl dyskusję na temat hasła (0 wiadomości)