Słownik XVII wieku

Słowniki:
SWil, SW, SJP notują
SStp, SXVI, Kn, T III, L nie notują

Najwcześniejsze poświadczenie: 1639-1643

Formy: lp M. aplikatura; D. aplikatury; B. aplikaturę

Etymologia: <śr. łac. applicatura>

Znaczenia:

»prawidłowy układ i użycie palców przy wykonywaniu dźwięków lub chwytów na instrumencie muzycznym; palcowanie«: Chciałbym [...] żeby na lutni recreationis hora uczył się [Jaś] aplikatury albo tablatury do lutni zażywając francuskiej, o niemieckiej nie myślić. ŁugowPodr 266. Coż to iest ápplikáturá Gryfow? W Przod wiedz iż to iest gryff słowo Niemieckie/ rozumie się po Polsku śiąg/ od śiągánia pálcámi/ ápplikáturá záś słowo łáćińskie/ ná Polskie vżywánie żepsowáne/ rozumie się skłádánie śiągow ábo pálcow/ według náuki y potrzeby ná Kláwiáturze: to iest/ ábyś vmiał/ ktorymi pálcámi Tercyą/ Kwintę/ Sextę/ ná Kláwiáturze vderzáć. GorMuz E2v. Abyś ápplikáturę gryffow rozumiał/ y one czynić rękámi vmiał. GorMuz E2v.