Słownik XVII wieku

Słowniki:
SW (w in. zn.), SJP (w in. zn.) notują
SStp, SXVI, Kn, T III, L, SWil nie notują

Formy: cz. ter. lp 3. os. apostrofuje (się)

Etymologia: <fr. i łac. , z gr. ἀποστρέφω>

Znaczenia:

jęz. »Odcinać, skracać samogłoskę na końcu wyrazu (poddawać elizji) zastępując ją znakiem apostrofu przed kolejnym wyrazem zaczynającym się od samogłoski.«: Nie ápostrofuie się [litery "i"] nigdzie, to iest nie odcina, tylko w pártykule "si" przed zaimkámi "il ils". á w tęn czás sie zá niego pisze ápostrof ták "s' il". MalGram 17.