Słownik XVII wieku

Znaczenia:

»członek zakonu, którego pierwotnym zadaniem była opieka nad grobem bożym, tu utożsamiony z templariuszem«: Bożogrobca. ein Tempel Herr. Templier. T III 71. Templaryusz, Bożogrobca. Tempel-Herr. templier. T III 2304.

BOŻOGROBCY mos blp

Formy: lm D. bożogrobców

Znaczenia:

1. »potocznie o zakonie Kanoników Regularnych Grobu Bożego, sprowadzonym do Polski w 1163 r. przez Jaksę z Miechowa, który osadził ich w swoich dobrach i ufundował klasztor bożogrobców w Miechowie; w XIX wieku zakon uległ kasacji «: [...] Jaxa fundował w Miechowie Bożogrobcow Kanonikow [...]. NiesKor II 328.

2. »tu o templariuszach«: Bożogrobca [...] § Bozogrobcow zniosł Papież Klemens V. T III 71.

[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]