W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 08.09.2026
BRANTOWY przym.
Słowniki:
T III, L (XVIII bez cyt. w in. zn.), SWil, SW notują
SStp, SXVI, Kn, SJP nie notują
Formy: lp M. m brantowy; D. n brantowego; Ms. n brantowym
Znaczenia:
1. »o srebrze lub złocie: czysty, wytopiony«: Przyymiże iuż naydostoynieszy IEzu tę dobrą wolą i tę dobrowolnie tobie przy sámym tobie/ ofiárowáną/ i oddáną istotę moię/ á záżyway mię záwsze i wiecznie/ ná wszytko nayświętsze vpodobánie swoie/ prziymi ten lichy á práwie zły pieniądz istoty moiey/ przy naydroższym á práwie szczerym/ á brántowym złoćie nayświętszey istoty twoiey/ i day wagę lichoćie moiey/ przy naydostoynieyszey zacnośći twoiey. DrużbDroga 253. Brantowy. 1) fein, als ausgebrannt Silber [...] 1) fin, afiné [...]. T III 74. NIemam w szkátule chudey Arábskiego złotá/ Ni rzemieslnicą ręką lanego klinotá: Ani z gor SAVROMATCKICH srebrá brántowego/ Ia to dáię/ co snádź mam naykosztownieyszego. ŻabSymf Av.
2. »służący do wytapiania srebra«: Brantowy [...] brantowy piec. Bergw. Brand-Ofen, wo das Silber zum feinen auf dem Test purificiret wird. métal. fournaise où on afine l'argent à la coupelle. T III 74.
3. »chory na gangrenę«: Brantowy [...] 2) mit dem kalten Brand befallen [...] 2) qui se cangrene. T III 74.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Patrz *brantowny.
Autor: WM