W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 02.04.2025
*BRAWrzecz m, BRAWOrzecz n
Słowniki:
L (XVIII), SWil, SW, SJP notują w in. zn.
SStp, SXVI, Kn, T nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1625-1626
Formy: lp M. n brawo; C. m brawowi; ~ lm D. m brawów; Ms. m albo n brawach
Etymologia: <wł. bravo>
Znaczenia:
1. »człowiek dzielny, hardy; człowiek zuchwały, nazbyt dumny, mający skłonność do poniżania innych«: Abowiem tákowych zuchwálcow/ y brawow hárdych/ co to fukáią ná drugich/ y szkáluią vbogich ludźi/ nie puszczáią do niebá/ mowi Ian święty [...]. StarKaz 108. Dam histryjonom pokój, co uboczą Chodzą, bo ci w bok, gdy się bić, pcskoczą I tych, co biją na bakier, lekkości Zaniecham; niech się cieszą z swej próżności I ceremonij zamilczę obłudnych, Także kortezyj włoskich owych cudnych, Bo tego w Polszczę nigdy nie bywało, Z Włoch się tych brawów tak wiele nabrało. SatPodBar II 720. Szkoda bardzo tego kawalera Bandomira, bom go znał dobrze, dość był grzeczny, hoży i brawo [...]. ZawiszaPam 264. A u nas ták szárzać zwyczayna Imieniem Boskim, iż y nay podleyszy w lichey máteryi náwspomina się go prożno, á ieszcze co ćięższa gdy przysięgi bywáią złączone z przeklęctwy, iáko się dostáło bárdzo zle iednemu Bráwowi, Oficyerowi Hiszpáńskiemu, ktory cáłą noc kárty gráiąc bez szczęśćia, gdy się przysięgał, boday mię, boday mię: iákaś niewidoma ręká porwáłá go zá głowę, y do stropu podwyższyłá, á potym o źiemię upuśćiła, z czego on nápoły umárły, poki żył, záwsze tákim był widźiany etc. PopławStół 373.
2. »zuchwałe, obraźliwe słowa, obelgi«: Tak y ta burza [kłótnia między Ossolińskim i Tryzną na wieczerzy u Kazanowskiego] ustała, stym pozytkie[m] ze iusz o dalszych brawach Kazanowsky niepomyslał bo y Tryzna po tym przeproszeniu z niem się rosstał y mnie ie]go] wszystkie naprawy y obłudy doskonale opowiedział. OssJŻyw 31v.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Patrz *brawownik.
Autor: WM