Słownik XVII wieku

Warianty fonetyczne: *BRUKOWNICZEK, *BURKOWNICZEK

Słowniki:
nie notują

Najwcześniejsze poświadczenie: 1603-1621

Formy: lp D. brukowniczka; C. burkowniczkowi

Znaczenia:

1.ekspr. »człowiek bezdomny, włóczęga«

● Przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa: ● Vsárzowi ná koniu ćiźmá/ Kozakowi bot/ Aydukowi trzewik/ Burkowniczkowi báczmágá/ Co komu właśnie służy, nieeh[!] tego zażywá, Táki káżdy bez śmiechu, y w pokoiu bywa. ŻabFor C2v.

2.ekspr. »człowiek niegodny zaufania, zasługujący na pogardę«: Szpiegi widywano u nie w Zgorsku; przestrzegali ledwo nie sami, i miałem ja na tak lekkomyślną cnotę tego brukowniczka [księcia Janusza Radziwiłła] się puścić [...]. ChodKor 44.