W TRAKCIE OPRACOWANIA Data ostatniej modyfikacji: 11.06.2026
BRUKOWNIK rzecz. m
Warianty fonetyczne: BRUKOWNIK, *BURKOWNIK
Słowniki:
SXVI (brukownik, burkownik), T (brukownik), L (brukownik; XVIII), SWil (brukownik), SW (brukownik, burkownik) notują
SStp, Kn, SJP nie notują
Formy: lp M. brukownik; B. uż. żyw. brukownika; ~ lm M. uż. osob. burkownicy // brukownicy; D. brukowników // burkowników; B. uż. nosob. burkowniki
Znaczenia:
1. »człowiek zajmujący się układaniem bruków«: Brukownik. 1) Stein-Pflastrer [...] 1) paveur. § 1) brukownik nie dobrze wprawił kamienie [...]. T III 80.
2. »włóczęga, awanturnik, pijak«: Zołnierze y Burkownicy. JurkScil A3v. Burkownicy piiáni. JurkScil Dv. [...] nie ćierpią tám [w Chinach] łázękow/ y prożnuiących/ ábo burkownikow: wszyscy robić muszą rękámi/ ábo nogámi/ ábo oczymá [...]. BotŁęczRel I 171. [...] Vtrátniczek ktory się kuflem zbytnim báwi. Ktory beśpiecznym będąc zdrowie ná szańc sádźi/ Co więc chowa nád potrzeb koni y czeládźi. Tákich SWAWOLA rádá ná swoy Dwor przyimuie [...] [marg] Dworzánie Sweywoley Brukownicy WitkWol Cv-Cv marg. [...] Widźiałem sługi ná koniech/ á Xiążętá chodzące pieszo/ iáko służebniki. To iest Márnotrátniki y Burkowniki/ ktorzy máiętnośći márnie ná burku vtracáli/ sługom rozdawáli/ á potym v nich kopy pożyczáli. KraPos 85v. [...] Nikt mię nie budźi/ nikt śćian nie podpiera/ Ani nádźieią prożną się nádymá/ Od brukownikow y żądże wszeteczney/ W chrośćiáney budzce[!] śpię sobie beśpieczney. TwarSDaf 16. Brukownik [...] 2) Pflaster-Wetzer, Händelmacher [...] 2) ferrailleur; qui frape le pavé du bout de son épée; traineur d'épée [...] 2) wźięła warta brukownika, co hałasował i bruki krzesał. T III 80.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Patrz *brukarka, brukarz, *brukowniczek.
Autorzy: DL, WM