W TRAKCIE OPRACOWANIA
Data ostatniej modyfikacji: 22.04.2026
Warianty fonetyczne:
BRUKOWNIK,
*BURKOWNIK
Słowniki:
SXVI (
brukownik, burkownik),
T (
brukownik),
L (
brukownik; XVIII),
SWil (
brukownik),
SW (
brukownik, burkownik) notują
SStp,
Kn,
SJP nie notują
Znaczenia:1. »człowiek zajmujący się układaniem bruków«: Brukownik. 1) Stein-Pflastrer [...] 1) paveur § 1) brukownik nie dobrze wprawił kamienie [...]. T III 80.
2. »włóczęga, awanturnik, pijak«: [...] nie ćierpią tám [w Chinach] łázękow/ y prożnuiących/ ábo burkownikow: wszyscy robić muszą rękámi/ ábo nogámi/ ábo oczymá [...]. BotŁęczRel I 171.
[...] Nikt mię nie budźi/ nikt śćian nie podpiera/ Ani nádźieią prożną się nádymá/ Od brukownikow y żądże wszeteczney/ W chrośćiáney budzce[!] śpię sobie beśpieczney. TwarSDaf 16.
Brukownik [...] 2) Pflastrer-Wetzer, Händelmacher [...] 2) ferrailleur; qui frape le pavé du bout de son épée; traineur d'épée [...] 2) wźięła warta brukownika, co hałasował i bruki krzesał. T III 80.
[więcej cytatów w Korpusie Barokowym]
Patrz *brukarka, brukarz.