Słownik XVII wieku

Słowniki:
nie notują

Najwcześniejsze poświadczenie: 1624-1639

Formy: lp M. brykola; B. brykolę

Etymologia: <wł. bricco ''osioł''>

Znaczenia:

wojsk. »rodzaj dźwigu do podnoszenia lufy działa w celu umieszczenia jej na łożu«: [...] jeśli chcesz ją [lufę działa] puścić w jaką batę, kieruj w koło brykolę M [...]. AquaPrax 130. Kafar A jest barzo pożyteczny i dobry do podnoszenia i ciągnienia jakiegokolwiek ciężaru wielkiego, bo mogą się włożyć te dwa drągi BC i więcy[!], jeśli chcesz z nimi multiplikować moc z wielą sił ludzi, którzy mogą pchnąć ramionami, mianowicie drągi BCDE, idąc w koło, ciągnąc i kręcąc w kafarze liną F, która jest włożona w klubę GHIK, gdzie trzyma sztukę L ta brykola M. AquaPrax 130. I przeto, puszkarzu, abyś ty na posłudze jakiego króla miał mianowaną brykolę, potrzeba tego, a jeśli będziesz służył, gdzie miasta są nad morzem, tedy mianowaną brykolę wpraw podle wrót cekauzu [...]. AquaPrax 130.